تبلیغات
وول وولك های ذهنی من - نامه
 
درباره وبلاگ


من یه آدمم! یه آدم معمولی! کسی که کلی وول وولک توی ذهنشه و برای نوشتن قلقلکش می دن!

مدیر وبلاگ :
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
وول وولك های ذهنی من
من یه آدمم! یه آدم معمولی! کسی که کلی وول وولک توی ذهنشه و برای نوشتن قلقلکش می دن!




گوشتان را یك وجب بیاورید جلو!

  سلام

  حالمان خوب است. كلا همه چیز خوب است و هیچ غمی در دو وجب پایین تر از سر مباركمان (از چانه حساب كنید) نیست... همه چیز خوب است اگر هم بد باشد به ما ربطی ندارد. مدتی است از خط فكر كردن به خوب و بد ها آمده ایم بیرون و همه چیز را دایورت كرده ایم...خوشحالیم و هیچ چیزی غمگینمان نمی كند. انقدر خوشحالیم كه می خواهیم برویم وسط خیابان و با صدای بلند بخوانیم : خوشحال و شاد و خندانیم/ قدر دنیا رو می دانیم / دست بزنم من / پا بكوبم من/ شادانیم !

هیچ ملالی نیست جز ملال هایی كه ملالت می آورند و زندگیمان را ملول كرده اند.و بد رخنه می كنند توی گلبول های سفید و قرمز و سلول های خاكستری مغزمان. در این چند وقتی كه ما را فرستادید اینجا ـ همین بیست سال و خورده ای را می گویم‌ ـ چیز بدی ندیدیم الحمدلله... كلا همه چیز خوب بوده. زبانم لال ،خدایی ناكرده اصلا چیز بدی اینجا نیست... صدایمان كه بلند نمی شود ولی ناخن هایمان را بلند كرده ایم! آنها را بلند كرده ایم كه وقتی می خواهیم از سر درد چنگول بكشیم به در و دیوار خرچ خرچ كنند بلكه صدایی از این بی جان ها بلند شود و كسی به دادمان برسد...به طور كل خوشیم، از نوع الكی اش... راه می رویم توی خیابان به مردم نگاه می كنیم ،صوت ناقصی می زنیم ، آهنگ گوش می كنیم، ساعت می پرسیم و چه لذیذ جواب می دهند سوال هایمان را... راستی ما اینجا حرف هم می زنیم ... چرت و پرت زیاد می گوییم به خصوص فكاهی در جمع دوستان ... دوستانمان هم خوبند و سلام می رسانند گه گاهی و بسیار مشتاق دیدار شمایند...خودمان را مشغول كرده ایم حسابی، كه یك دفعه به سرمان نزند ونرویم دنبال خلاف... چیز های زیادی هم یاد گرفته ایم در این چند مدت: سركار می گذاریم ،به چه زیبایی. كلكل می كنیم ، در حد لالیگا. دروغ می گوییم، كپی برابر اصل... دوست هم می داریم! آن پایین پست كرده ایم دوست می دارم های خودمان را....

شاكی هم می شویم . شما كه نمی دانید این پایین چه خبر است!... راستش ، بلند نمی شود گفت... گوشتان را بیاورید جلو: خر تو خری است اینجا كه بیا وببین... آدم، خر و الاغ را تشخیص نمی دهد از هم!

یادمان نیست قصدمان از نوشتن نامه چه بود ولی هرچه آمد نوشتیم! در پایان به آنهایی كه قرار است بعدا پرتشان كنید پایین ، بگویید هر چه بروند آخر صف بهتر است. خیلی هم اسرار نكنند كه بیایند اینجا ماموریت... به جان خودتان این پایین هیچ خبری نیست. بودجه و غذایمان تمام شده است! یارانه ها را هم نداده اند هنوز...

راستی تا یادم نرفته است این را هم بگویم ، یك دوستی داریم كه جوابش كرده اند . كار ناكرده زیاد دارد. خواست به شما بگویم اگر می شود وقت برنامه تان را زیاد كنید ... مسابقه هم بگذارید...

به تمام مقربین و متفرغین و متشرعین و متنبهین و متخلخلین و متخلصین و ... سلام مارا برسانید . تا نامه ی بعد، بای!

       ای نامه كه می روی به سویش / از جانب من...( به دلیل بد آموزی سانسور)

پی نوشت: طبق مشاهدات عینی و آزمایش بر روی ده نفر از دوستان ، از مغز هركس تا قلبش دو وجب بیشتر راه نیست...





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 2 آبان 1389 :: نویسنده :
نظرات ()
چهارشنبه 18 مرداد 1396 03:59 ب.ظ
What's up, this weekend is nice in favor of me, as this moment i am reading this fantastic informative article here at my home.
سه شنبه 11 آبان 1389 09:17 ب.ظ
سلام آپ کردم و خوشحال میشم ببینمت.
دوشنبه 10 آبان 1389 11:13 ق.ظ
افسوس که صاحب نظری پیــدا نیـست
فریــاد که فـریـــاد رســی پیــدا نیـست
بــس لابـه نـمـودیــم و کــس آواز نــداد
پیداست که در خانه کسی پیدا نیست
چهارشنبه 5 آبان 1389 04:02 ب.ظ
میگم چیزه...این پایونی منم.
اهم
چهارشنبه 5 آبان 1389 04:01 ب.ظ
كلا فلسفه زندگی شما گویا در دایورت كردن همه چیز خلاصه میشه...
خوبه...خوبه..
خیر ، اشكالی ندارد . خواهش مینمایم.
مث اینكه شما نیز تجربه دایورت كردن را به خوبی پشت سر گذاشته اید!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر